<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>Comments on: How to Track Sent E-mail</title>
	<atom:link href="http://www.chipchick.com/2007/06/how_to_track_sent_e-mail_.html/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.chipchick.com/2007/06/how_to_track_sent_e-mail_.html</link>
	<description>Tech &#38; Gadgets from a Girl&#039;s Perspective</description>
	<lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2009 12:34:17 -0500</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.8.4</generator>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<xhtml:meta xmlns:xhtml="http://www.w3.org/1999/xhtml" name="robots" content="noindex" />
	<item>
		<title>By: Voice Mail Messages</title>
		<link>http://www.chipchick.com/2007/06/how_to_track_sent_e-mail_.html/comment-page-1#comment-126073</link>
		<dc:creator>Voice Mail Messages</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 11 Oct 2007 21:06:52 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://chipchick.com/2007/06/how_to_track_sent_e-mail_.html#comment-126073</guid>
		<description>&lt;strong&gt;Voice Mail Messages...&lt;/strong&gt;

I know!...</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Voice Mail Messages&#8230;</strong></p>
<p>I know!&#8230;</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>By: vilasinee</title>
		<link>http://www.chipchick.com/2007/06/how_to_track_sent_e-mail_.html/comment-page-1#comment-76005</link>
		<dc:creator>vilasinee</dc:creator>
		<pubDate>Mon, 30 Jul 2007 09:12:23 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://chipchick.com/2007/06/how_to_track_sent_e-mail_.html#comment-76005</guid>
		<description>การตอนแบบควั่น
 
 

--------------------------------------------------------------------------------
การตอนแบบควั่น 
เป็นวิธีที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย  ทำได้ง่ายและสะดวก  มีขั้นตอนดังนี้

1.1  เลือกกิ่งที่แข็งแรง สมบูรณ์ ไม่เป็นโรคและแมลง
       เป็นกิ่งที่อยู่ทางด้านนอกของทรงพุ่ม  ได้รับแสงแดดเต็มที่  ถ้าเป็นสวนเพื่อการขยายพันธุ์อย่างเดียวจะเลือกตอนเกือบทุกกิ่ง  เหลือไว้บางกิ่งเพื่อเป็นพี่เลี้ยงต้นหลังจากตัดกิ่งตอนออกไป

1.2  การควั่นกิ่ง
       สำหรับไม้ผล ควรเลือกกิ่งยาวประมาณ 30-50 เซนติเมตร  ส่วนไม้ประดับอาจสั้นกว่านี้  ขึ้นอยู่กับจำนวนต้นที่ต้องการและชนิดของพืช  ไม่ควรให้กิ่งมีพุ่มขนาดใหญ่มากนักเพราะจะทำให้เกิดการเหี่ยวแห้งในระยะชำเนื่องจากมีจำนวนใบไม่สมดุลกับจำนวนราก ความยาวของรอยควั่นเท่ากับ 1-2 เท่าของเส้นรอบวงของกิ่ง  หรือดูจากความสามารถในการออกราก  พืชที่ออกรากง่ายรอยควั่นจะสั้น (ประมาณ 1 เท่าของเส้นรอบวง)ถ้าเป็นพืชที่ออกรากยากรอยควั่นจะห่างประมาณ 1.5-2 เท่าของเส้นรอบวงของกิ่งนั้น  คุณบุญชอบ  โพธิ์รักษา  แนะนำว่า  การตอนฝรั่งควรจะควั่นห่างเพียง ½  เซนติเมตร  ปล่อยให้แห้งสักครู่จึงค่อยหุ้มขุยมะพร้าว (มีการเสริมด้วยไม้ท่อนเล็ก ๆ ก่อนหุ้มขุยมะพร้าวเพื่อป้องกันกิ่งหัก)

1.3  การขูดเยื่อเจริญ (เมือกลื่น ๆ อยู่ระหว่างส่วนของเปลือกกับเนื้อไม้)
       พืชแต่ละชนิดต้องการการขูดเยื่อเจริญต่างกัน  ควรจะสังเกตว่าพืชใดต้องขูดเยื่อเจริญมากน้อยเท่าใด  พืชบางชนิดไม่ต้องขูดเยื่อเจริญ  เช่น  ฝรั่ง  สนแผง  ถ้าขูดแล้วกิ่งมักจะแห้งตายเนื่องจากท่อน้ำถูกทำลาย  พืชบางชนิดอาจขูดเยื่อเจริญแล้วหุ้มตามได้เลย (พืชทั่วไป)  แต่บางชนิดต้องควั่นทิ้งไว้ให้เยื่อเจริญแห้งประมาณ 1 สัปดาห์ จึงจะหุ้มด้วยขุยมะพร้าว  เช่น  ละมุด

1.4  การหุ้มรอยควั่น
       ปัจจุบันนิยมใช้ถุงพลาสติกขนาดเล็กบรรจุขุยมะพร้าว  รัดปากถุงให้แน่น  ใช้มีดผ่าถุงหุ้มรอยควั่นให้มิด  มัดให้แน่น  อย่าให้กระเปาะขุยมะพร้าวหมุนหรือขยับได้  เพราะจะทำให้รากที่งอกหักได้  หุ้มทับด้วยกระดาษเพื่อช่วยลดอุษหภูมิและแสงในขุยมะพร้าว  ซึ่งจะทำให้การเดินของรากดีขึ้น บางท่านนิยมหุ้มรอยควั่นด้วยดินเหนียว  ก่อนหุ้มด้วยกาบมะพร้าวแช่น้ำทุบให้นิ่ม แล้วหุ้มทับด้วยใบตองแห้งหรือผ้าพลาสติก  (ไม่นิยมทำในทางการค้า  เนื่องจากต้องใช้เวลา)  แต่บางสวนจะผ่าตุ้มมะพร้าวแล้วป้ายดินด้านในเล็กน้อยแทนการหุ้มด้วยดิน</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>การตอนแบบควั่น</p>
<p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8211;<br />
การตอนแบบควั่น<br />
เป็นวิธีที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย  ทำได้ง่ายและสะดวก  มีขั้นตอนดังนี้</p>
<p>1.1  เลือกกิ่งที่แข็งแรง สมบูรณ์ ไม่เป็นโรคและแมลง<br />
       เป็นกิ่งที่อยู่ทางด้านนอกของทรงพุ่ม  ได้รับแสงแดดเต็มที่  ถ้าเป็นสวนเพื่อการขยายพันธุ์อย่างเดียวจะเลือกตอนเกือบทุกกิ่ง  เหลือไว้บางกิ่งเพื่อเป็นพี่เลี้ยงต้นหลังจากตัดกิ่งตอนออกไป</p>
<p>1.2  การควั่นกิ่ง<br />
       สำหรับไม้ผล ควรเลือกกิ่งยาวประมาณ 30-50 เซนติเมตร  ส่วนไม้ประดับอาจสั้นกว่านี้  ขึ้นอยู่กับจำนวนต้นที่ต้องการและชนิดของพืช  ไม่ควรให้กิ่งมีพุ่มขนาดใหญ่มากนักเพราะจะทำให้เกิดการเหี่ยวแห้งในระยะชำเนื่องจากมีจำนวนใบไม่สมดุลกับจำนวนราก ความยาวของรอยควั่นเท่ากับ 1-2 เท่าของเส้นรอบวงของกิ่ง  หรือดูจากความสามารถในการออกราก  พืชที่ออกรากง่ายรอยควั่นจะสั้น (ประมาณ 1 เท่าของเส้นรอบวง)ถ้าเป็นพืชที่ออกรากยากรอยควั่นจะห่างประมาณ 1.5-2 เท่าของเส้นรอบวงของกิ่งนั้น  คุณบุญชอบ  โพธิ์รักษา  แนะนำว่า  การตอนฝรั่งควรจะควั่นห่างเพียง ½  เซนติเมตร  ปล่อยให้แห้งสักครู่จึงค่อยหุ้มขุยมะพร้าว (มีการเสริมด้วยไม้ท่อนเล็ก ๆ ก่อนหุ้มขุยมะพร้าวเพื่อป้องกันกิ่งหัก)</p>
<p>1.3  การขูดเยื่อเจริญ (เมือกลื่น ๆ อยู่ระหว่างส่วนของเปลือกกับเนื้อไม้)<br />
       พืชแต่ละชนิดต้องการการขูดเยื่อเจริญต่างกัน  ควรจะสังเกตว่าพืชใดต้องขูดเยื่อเจริญมากน้อยเท่าใด  พืชบางชนิดไม่ต้องขูดเยื่อเจริญ  เช่น  ฝรั่ง  สนแผง  ถ้าขูดแล้วกิ่งมักจะแห้งตายเนื่องจากท่อน้ำถูกทำลาย  พืชบางชนิดอาจขูดเยื่อเจริญแล้วหุ้มตามได้เลย (พืชทั่วไป)  แต่บางชนิดต้องควั่นทิ้งไว้ให้เยื่อเจริญแห้งประมาณ 1 สัปดาห์ จึงจะหุ้มด้วยขุยมะพร้าว  เช่น  ละมุด</p>
<p>1.4  การหุ้มรอยควั่น<br />
       ปัจจุบันนิยมใช้ถุงพลาสติกขนาดเล็กบรรจุขุยมะพร้าว  รัดปากถุงให้แน่น  ใช้มีดผ่าถุงหุ้มรอยควั่นให้มิด  มัดให้แน่น  อย่าให้กระเปาะขุยมะพร้าวหมุนหรือขยับได้  เพราะจะทำให้รากที่งอกหักได้  หุ้มทับด้วยกระดาษเพื่อช่วยลดอุษหภูมิและแสงในขุยมะพร้าว  ซึ่งจะทำให้การเดินของรากดีขึ้น บางท่านนิยมหุ้มรอยควั่นด้วยดินเหนียว  ก่อนหุ้มด้วยกาบมะพร้าวแช่น้ำทุบให้นิ่ม แล้วหุ้มทับด้วยใบตองแห้งหรือผ้าพลาสติก  (ไม่นิยมทำในทางการค้า  เนื่องจากต้องใช้เวลา)  แต่บางสวนจะผ่าตุ้มมะพร้าวแล้วป้ายดินด้านในเล็กน้อยแทนการหุ้มด้วยดิน</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>By: vilasinee</title>
		<link>http://www.chipchick.com/2007/06/how_to_track_sent_e-mail_.html/comment-page-1#comment-76002</link>
		<dc:creator>vilasinee</dc:creator>
		<pubDate>Mon, 30 Jul 2007 09:10:34 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://chipchick.com/2007/06/how_to_track_sent_e-mail_.html#comment-76002</guid>
		<description>การตอนแบบควั่น
 
 

--------------------------------------------------------------------------------
การตอนแบบควั่น 
เป็นวิธีที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย  ทำได้ง่ายและสะดวก  มีขั้นตอนดังนี้

1.1  เลือกกิ่งที่แข็งแรง สมบูรณ์ ไม่เป็นโรคและแมลง
       เป็นกิ่งที่อยู่ทางด้านนอกของทรงพุ่ม  ได้รับแสงแดดเต็มที่  ถ้าเป็นสวนเพื่อการขยายพันธุ์อย่างเดียวจะเลือกตอนเกือบทุกกิ่ง  เหลือไว้บางกิ่งเพื่อเป็นพี่เลี้ยงต้นหลังจากตัดกิ่งตอนออกไป

1.2  การควั่นกิ่ง
       สำหรับไม้ผล ควรเลือกกิ่งยาวประมาณ 30-50 เซนติเมตร  ส่วนไม้ประดับอาจสั้นกว่านี้  ขึ้นอยู่กับจำนวนต้นที่ต้องการและชนิดของพืช  ไม่ควรให้กิ่งมีพุ่มขนาดใหญ่มากนักเพราะจะทำให้เกิดการเหี่ยวแห้งในระยะชำเนื่องจากมีจำนวนใบไม่สมดุลกับจำนวนราก ความยาวของรอยควั่นเท่ากับ 1-2 เท่าของเส้นรอบวงของกิ่ง  หรือดูจากความสามารถในการออกราก  พืชที่ออกรากง่ายรอยควั่นจะสั้น (ประมาณ 1 เท่าของเส้นรอบวง)ถ้าเป็นพืชที่ออกรากยากรอยควั่นจะห่างประมาณ 1.5-2 เท่าของเส้นรอบวงของกิ่งนั้น  คุณบุญชอบ  โพธิ์รักษา  แนะนำว่า  การตอนฝรั่งควรจะควั่นห่างเพียง ½  เซนติเมตร  ปล่อยให้แห้งสักครู่จึงค่อยหุ้มขุยมะพร้าว (มีการเสริมด้วยไม้ท่อนเล็ก ๆ ก่อนหุ้มขุยมะพร้าวเพื่อป้องกันกิ่งหัก)

1.3  การขูดเยื่อเจริญ (เมือกลื่น ๆ อยู่ระหว่างส่วนของเปลือกกับเนื้อไม้)
       พืชแต่ละชนิดต้องการการขูดเยื่อเจริญต่างกัน  ควรจะสังเกตว่าพืชใดต้องขูดเยื่อเจริญมากน้อยเท่าใด  พืชบางชนิดไม่ต้องขูดเยื่อเจริญ  เช่น  ฝรั่ง  สนแผง  ถ้าขูดแล้วกิ่งมักจะแห้งตายเนื่องจากท่อน้ำถูกทำลาย  พืชบางชนิดอาจขูดเยื่อเจริญแล้วหุ้มตามได้เลย (พืชทั่วไป)  แต่บางชนิดต้องควั่นทิ้งไว้ให้เยื่อเจริญแห้งประมาณ 1 สัปดาห์ จึงจะหุ้มด้วยขุยมะพร้าว  เช่น  ละมุด

1.4  การหุ้มรอยควั่น
       ปัจจุบันนิยมใช้ถุงพลาสติกขนาดเล็กบรรจุขุยมะพร้าว  รัดปากถุงให้แน่น  ใช้มีดผ่าถุงหุ้มรอยควั่นให้มิด  มัดให้แน่น  อย่าให้กระเปาะขุยมะพร้าวหมุนหรือขยับได้  เพราะจะทำให้รากที่งอกหักได้  หุ้มทับด้วยกระดาษเพื่อช่วยลดอุษหภูมิและแสงในขุยมะพร้าว  ซึ่งจะทำให้การเดินของรากดีขึ้น บางท่านนิยมหุ้มรอยควั่นด้วยดินเหนียว  ก่อนหุ้มด้วยกาบมะพร้าวแช่น้ำทุบให้นิ่ม แล้วหุ้มทับด้วยใบตองแห้งหรือผ้าพลาสติก  (ไม่นิยมทำในทางการค้า  เนื่องจากต้องใช้เวลา)  แต่บางสวนจะผ่าตุ้มมะพร้าวแล้วป้ายดินด้านในเล็กน้อยแทนการหุ้มด้วยดิน

ภาพขั้นตอนการตอนกิ่งแบบควั่นกิ่ง



                                         ขั้นที่ 1                     ขั้นที่ 2                        ขั้นที่ 3

1.5  การดูแลรักษา 
       คอยดูแลรดน้ำอยู่เสมออย่าให้กระเปาะแห้ง  ถ้าขุยมะพร้าวชื้นพอ  รัดปากถุงให้แน่นจะไม่ต้องรดน้ำอีกเลย  พร้อมกันนี้ต้องระวังไม่ให้มดมากัดทำลายด้วย

1.6  การตัดกิ่งตอนตัดเมื่อรากแก่
       เมื่อรากแทงทะลุขุยมะพร้าวออกมา  ปลายรากเริ่มมีสีน้ำตาล  และกิ่งตอนมีใบแก่ทั้งหมด  จึงตัดจากต้นแม่ใต้กระเปาะตอนไปชำ</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>การตอนแบบควั่น</p>
<p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8211;<br />
การตอนแบบควั่น<br />
เป็นวิธีที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย  ทำได้ง่ายและสะดวก  มีขั้นตอนดังนี้</p>
<p>1.1  เลือกกิ่งที่แข็งแรง สมบูรณ์ ไม่เป็นโรคและแมลง<br />
       เป็นกิ่งที่อยู่ทางด้านนอกของทรงพุ่ม  ได้รับแสงแดดเต็มที่  ถ้าเป็นสวนเพื่อการขยายพันธุ์อย่างเดียวจะเลือกตอนเกือบทุกกิ่ง  เหลือไว้บางกิ่งเพื่อเป็นพี่เลี้ยงต้นหลังจากตัดกิ่งตอนออกไป</p>
<p>1.2  การควั่นกิ่ง<br />
       สำหรับไม้ผล ควรเลือกกิ่งยาวประมาณ 30-50 เซนติเมตร  ส่วนไม้ประดับอาจสั้นกว่านี้  ขึ้นอยู่กับจำนวนต้นที่ต้องการและชนิดของพืช  ไม่ควรให้กิ่งมีพุ่มขนาดใหญ่มากนักเพราะจะทำให้เกิดการเหี่ยวแห้งในระยะชำเนื่องจากมีจำนวนใบไม่สมดุลกับจำนวนราก ความยาวของรอยควั่นเท่ากับ 1-2 เท่าของเส้นรอบวงของกิ่ง  หรือดูจากความสามารถในการออกราก  พืชที่ออกรากง่ายรอยควั่นจะสั้น (ประมาณ 1 เท่าของเส้นรอบวง)ถ้าเป็นพืชที่ออกรากยากรอยควั่นจะห่างประมาณ 1.5-2 เท่าของเส้นรอบวงของกิ่งนั้น  คุณบุญชอบ  โพธิ์รักษา  แนะนำว่า  การตอนฝรั่งควรจะควั่นห่างเพียง ½  เซนติเมตร  ปล่อยให้แห้งสักครู่จึงค่อยหุ้มขุยมะพร้าว (มีการเสริมด้วยไม้ท่อนเล็ก ๆ ก่อนหุ้มขุยมะพร้าวเพื่อป้องกันกิ่งหัก)</p>
<p>1.3  การขูดเยื่อเจริญ (เมือกลื่น ๆ อยู่ระหว่างส่วนของเปลือกกับเนื้อไม้)<br />
       พืชแต่ละชนิดต้องการการขูดเยื่อเจริญต่างกัน  ควรจะสังเกตว่าพืชใดต้องขูดเยื่อเจริญมากน้อยเท่าใด  พืชบางชนิดไม่ต้องขูดเยื่อเจริญ  เช่น  ฝรั่ง  สนแผง  ถ้าขูดแล้วกิ่งมักจะแห้งตายเนื่องจากท่อน้ำถูกทำลาย  พืชบางชนิดอาจขูดเยื่อเจริญแล้วหุ้มตามได้เลย (พืชทั่วไป)  แต่บางชนิดต้องควั่นทิ้งไว้ให้เยื่อเจริญแห้งประมาณ 1 สัปดาห์ จึงจะหุ้มด้วยขุยมะพร้าว  เช่น  ละมุด</p>
<p>1.4  การหุ้มรอยควั่น<br />
       ปัจจุบันนิยมใช้ถุงพลาสติกขนาดเล็กบรรจุขุยมะพร้าว  รัดปากถุงให้แน่น  ใช้มีดผ่าถุงหุ้มรอยควั่นให้มิด  มัดให้แน่น  อย่าให้กระเปาะขุยมะพร้าวหมุนหรือขยับได้  เพราะจะทำให้รากที่งอกหักได้  หุ้มทับด้วยกระดาษเพื่อช่วยลดอุษหภูมิและแสงในขุยมะพร้าว  ซึ่งจะทำให้การเดินของรากดีขึ้น บางท่านนิยมหุ้มรอยควั่นด้วยดินเหนียว  ก่อนหุ้มด้วยกาบมะพร้าวแช่น้ำทุบให้นิ่ม แล้วหุ้มทับด้วยใบตองแห้งหรือผ้าพลาสติก  (ไม่นิยมทำในทางการค้า  เนื่องจากต้องใช้เวลา)  แต่บางสวนจะผ่าตุ้มมะพร้าวแล้วป้ายดินด้านในเล็กน้อยแทนการหุ้มด้วยดิน</p>
<p>ภาพขั้นตอนการตอนกิ่งแบบควั่นกิ่ง</p>
<p>                                         ขั้นที่ 1                     ขั้นที่ 2                        ขั้นที่ 3</p>
<p>1.5  การดูแลรักษา<br />
       คอยดูแลรดน้ำอยู่เสมออย่าให้กระเปาะแห้ง  ถ้าขุยมะพร้าวชื้นพอ  รัดปากถุงให้แน่นจะไม่ต้องรดน้ำอีกเลย  พร้อมกันนี้ต้องระวังไม่ให้มดมากัดทำลายด้วย</p>
<p>1.6  การตัดกิ่งตอนตัดเมื่อรากแก่<br />
       เมื่อรากแทงทะลุขุยมะพร้าวออกมา  ปลายรากเริ่มมีสีน้ำตาล  และกิ่งตอนมีใบแก่ทั้งหมด  จึงตัดจากต้นแม่ใต้กระเปาะตอนไปชำ</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
